ÇÜNKÜ BEN BİR KADINIM

Küçük bir erkek çocuk annesine sordu.

“Niçin ağlıyorsun?”.

“Çünkü ben bir kadınım” diye cevapladı annesi.

“Anlamadım!” dedi çocuk. Annesi çocuğu kucaklayıp,

“Ve hiç bir zaman anlamayacaksın!” dedi.

Babasına “Baba, annem niçin ağlıyor?” diye sordu.

Baba “Bütün kadınlar sebepsiz ağlayabilen yapıdadır” diyecevapladı.

Küçük oğlan büyüdü, yetişkin adam oldu, hala kadınlarin niçin

ağladıklarını keşfedemedi.

Nihayet öldukten sonra cennete gittiğinde Allah’a sordu.

“Allahım” dedi.

“Kadınlar niçin bu kadar kolay ağlayabiliyorlar?”

Allah dedi ki…

“Ben kadınları özel yarattım!… Tüm yaşamın ağırlığını taşıyabilecek

kuvvette olmasına rağmen başkalarına teselli verecek kadar yumuşak

omuzlar, doğumun acısına olduğu kadar doğurdukları evlatlarının

nankörlüğüne dayanabilecek iç kuvvetini verdim.

Başkalarının kuvvetinin kalmadığında devam edecek azmi, ailesinin

hastalığında yorgunluğa papuç bıraktırmayacak kudreti verdim.

Her türlü şart altında ve hatta annelerini çok kötü incitselerde,

cocuklarını sevmek duygusallığını verdim.

Bu duygusallık her yaştaki çocuklarının yaralarını sarmalarına, sorunlarını

dinleyip paylaşmalarına yardım ediyor.

Kocalarına tüm kusurlarıyla sevmek kudretini verdim.

Erkeğin kaburgasından onları erkeğin kalbini korumaları için yarattım.

Onlara iyi bir eşin asla incitmeyeceğini fakat bazen destek ve

kuvvetini deneyecek davranışlarda bulunacağını anlayacak duyarlı bir zeka

verdim.

Tek zayıflık olarak kadınlara birer gözyaşı verdim.

Tamamen kendilerinin sahip oldukları, ihtiyaçları olduğunda

kullanmak üzere… İnsanlık için bir gözyaşı…” diye cevapladı.

(alintidir)